VEDA

Veda, bir kalbine almadır ve daima orada kalacak olanı, yoluna uğurlamadır.

Sessizce otursak; birlikte çay filan içsek; denizi ya da yıldızları seyretsek; martılar gelip geçse ve sessizliğimizi, sadece onların çığlıkları bilese; rüzgârın ve yan yana oluşumuzun kalbimizdeki esintisini hissetsek; sonra sarılsak usulca ve ayrılsak - bu güzel bir veda olmaz mıydı?

ŞEFKAT

Bazen o kendine yalanlar söyler, bazen de yalanlarımı yüzüme vurur; bazen beni kanatmak ister ve en çok da hep, kendini kanatır. Bazen zavallı, bazen ürkmüş, bazen hiddetle, türlü türlü hallerde gelir. Nasıl gelirse gelsin, bir parça hüzün de olsa gözlerimde, gülümsemeyle kucaklanır. Bazen gözlerimden birkaç damla süzülür kalbime. Her şeyin hayır olduğunu, onun yolunun böyle olduğunu, acısının da sevdasının da yaratıcısı olduğunu bilir ve yine de o hayrı çabuk görmesini - her durumda hayrı görebilmeyi dilerim.